27/9/2008 - BÖYLEYİM ...
Huzurun ellerine bırakmışım kendimi...
Sakinim ,
Ve hiç olmadığım kadar sessizim...
Cümlelerim yok ,tek kelime yetiyor anlatmaya içimdekileri...
Ya da ben öyle olduğunu sanıyorum...
Yürek bu söz dinlemiyor bazen ,
Ne zaman ne yapacağı belli olmuyor işte...
Yoruluyor kimi zaman,kapatıyor kapılarını dışarıdan gelen her sese ve herkese...
Susuyor ...
Yalnızlığı sevmediği halde kalabalıklardan kaçıyor ,
Saklanıyor kendince ,köşesine çekilip uzaktan seyretmeyi tercih ediyor.
Oysa sanıldığı gibi içinde fırtınalar kopmuyor ,
Olmadığı kadar dingin ,bir o kadar mutlu ve güler yüzle bakıyor etrafına.
Daha anlamlı geliyor müziğin sesi ,yanan mumun ışığı bile onu mutlu etmeye yetiyor.
En sevdiği koltuğuna uzanıp kitabını okumayı ,satırların içinde kaybolup gitmeyi öyle seviyor ki ,zaman nasıl akıp gidiyor farkına bile varmıyor.
Elinden düşürmediği kahvesini yudumlamayı ,her yudumda tadını ,kokusunu içine çekmeyi seviyor ,sanki ilk defa içiyormuşcasına...
Bu minik detayları seviyor bugünlerde,
Ve hayat onun için güzel devam ediyor...
DeliMavi
| 
