13/10/2008 - KEŞKE HİÇ BÜYÜMESEYDİK...

Seviyoruz dedik de geç kaldık sanki
Zaman aldı başını yürüdü ,tutamadık
Oysa ne güzel başlamıştı her şey
Bir iken biz olduk
Olduk olmasına da ,
Layık olduğu gibi yaşayabildik mi sevgimizi ?
O yıllarda çocuklar gibi masumduk ,hatta çocuktuk
Beraber büyürken hayat yormuş muydu bizi ?
Yorsun dedik beraberiz ya geliriz üstesinden
Gelemedik ...
Düşmeye başladık , yalpaladık
Toparlanmaya başlarken bir baktık ki çocuk değildik artık ,büyüdük
Büyümüşüz ...
Hayat yormuş gözlerimizi ,
Çizgilerimiz çoğalmış dudak kenarlarında ,alnımızda
Hayat yormuş bizi ...
Hüzünler almış başını yürümüş çocuk omuzlarımızda
Yürümeye çalıştıkça farkedememişiz ,
Ayağımız taşlara takılmış tökezlemişiz ...
Kıyamam gözünden akan tek bir damlaya bilirsin
Nasıl da yaktın içimi dün ...
Sen ağlarken ,hayata isyan ederken ben sadece izleyebildim
Dokunmak istedim , gözyaşlarını silmek istedim , yapamadım
Karşında oturup sadece dinledim
Hıçkırıkların evin içinde yankılanırken
Boğazımda bir yumru ,
Gözlerimi tavana diktim gözyaşlarına ortak olmamak adına
Daha fazla acımayasın diye ...
Yapamadım ...
Öyle bir baş ağrısıydı ki hissettiğim
Kendimi tutmuştum ağlamamak için
İçinde biriken ne varsa çıkar istedim
Hayata bağır ,çağır ,isyan et ,çıksın gitsin bütün dertlerin istedim
Sen ağladın...Ben bir şey yapamadım...
Her şey ne kadar değişirse değişsin ,
Bizim hep kaçabileceğimiz çocuksu dünyamız ,
Masal ülkemiz var biliyorsun ...
Burunsuzun ...
|